1.sayfa                Devam et
NE DE ÇABUK BÜYÜDÜM  
Yeni bir yılın ilk günü ve ilk kahvaltısı. Babası Küçük Samiye gülümseyerek baktı ve
   - Eee Küçük Sami bir yaş daha büyüdün.Kendini nasıl hissediyorsun?
   Küçük Sami böyle bir soru beklemediği için ne cevap vereceğini kestiremedi. Sadece
   -"Büyümek daha çok büyümek ve senin gibi olmak istiyorum babacığım" dedi.
   - Hey gidi günler hey dedi küçük saminin babası Ahmet Bey
   -Bir zamanlar ben de senin gibi büyümek ve babam gibi olmak istiyordum ama...

        -Evet babacğım ama ne... dedeme benzemek istedigine pişman mısın?
   -Estağfirullah! O nasıl söz oğlum... Ben babama hala benzemeye çalışıyorum. Sadece şimdiki aklım olsa acaba hala büyümek istermiydim diye düşünüyorum.
   Ahmet Bey Küçük Sami'nin niçin sorusunu sormasına fırsat bırakmadan devam etti:
   - Hayat zor oğlum. İnsan büyüdükçe sorumluluklarıda büyüyor. Dertler, sıkıntılar... Devamlı mücadele, mücadele... Herşeyin bir imtihan olduğunu bilmesem inan çok zorlanırdım. Neyse ben senin moralini bozmayayım sabah sabah. Her yeniyıl yeni bir ümittir. Sen bana bakma oğlum çocukluğunun keyfini çıkar. Mehmet Bey sofradan hızlı bir şekilde kalktı ve paltosunu giydi. Kendisini uğurlamaya gelen Küçük Samiye dönerek;
   - Bende babamı senin gibi işe giderken uğurlardım. Zaman ne de çabuk geçti.
   Küçük Sami dışarda lapa lapa yağan karı seyrederken bir yandan da babasının söylediklerini düşünüyor ve babasının söylediklerini tam anlamaya çalışıyordu.